Η Πελοπόννησος είναι η ομορφότερη ενδοχώρα του χειμώνα!

KYPARRISIA.-e1644926465442

Για περισσότερες πληροφορίες και μοναδικά πακέτα προσφορών μπορείτε να επισκεφθείτε το https://www.diplomattravel.gr/ , τηλεφωνικώς στο : 210 6517509 ή μέσω email στο : support@diplomattravel.gr

Η απρόσιτη μέχρι πρότινος Πελοπόννησος αποκαλύπτεται χρόνο με το χρόνο. Όχι άδικα . Η φύση, η ιστορία, ο πολιτισμός, η γαστρονομία, όλα πλούσια,  αποτελούν πόλο έλξης για εκατοντάδες χιλιάδες επισκεπτών. Κάθε της κομμάτι έχει και κάτι ιδιαίτερο για να ερωτευθείς. Η Μεσσηνία τις μοναδικές παραλίες της , η Καλαμάτα που τείνει να εξελιχθεί σε κοσμοπολίτικο προορισμό, ο μοναδικής βιοποικιλότητας Ταΰγετος που συμπεριελήφθη για την προστασία του στα «έξι απάτητα ελληνικά βουνά». Το ιστορικό Ναύπλιο με την  παλιά πόλη είναι μια από τις ομορφότερες ελληνικές πόλεις. Η Ορεινή Αρκαδία μέσα στο χιονισμένο Μαίναλο φαντάζει σα μικρογραφία ελβετικού αλπικού τοπίου ενώ η Μάνη με τη σκληρή σαν  πέτρα  άγρια ομορφιά της που τώρα  ανακαλύπτεται σε γυρίζει σε ένδοξους αλλοτινούς χρόνους. Η αρχαία Κόρινθος, το Άργος, οι Μυκήνες, κοιτίδα του Μυκηναϊκού πολιτισμού σε κρατούν σε συνεχή εγρήγορση και η Νεμέα σε μεθά. Στην Πελοπόννησο όχι μόνο  δε θα πλήξεις αλλά αντίθετα θα εκστασιαστείς. Όλα αυτά και πολλά ακόμη σε καλούν να τα ανακαλύψεις. Έλα…

Καλαμάτα με ξεναγό την αύρα της πόλης

Στη σκιά του Ταϋγέτου, εκεί που ο Μεσσηνιακός κάμπος συναντά τη θάλασσα, βρίσκεται η Καλαμάτα που τα τελευταία χρόνια εμφανίζει μία συνεχή άνοδο και ανάπτυξη. Βυζαντινές εκκλησίες, όμορφες γειτονιές, πλατείες ζωηρές και φυσικά μία απέραντη παραλία που ακουμπάει την πόλη. Η Καλαμάτα, έχει χαρακτήρα ιδιαίτερο, απαιτεί χρόνο, επιδιώκει την προσοχή και φέρνει τον επισκέπτη μπροστά σε εκπλήξεις και την ίδια στιγμή δημιουργεί το αίσθημα της ικανοποίησης. Ξεκινάμε την περιήγηση στην πόλη από την παραλία καθώς η νέα εθνική οδός, μας δίνει τη δυνατότητα να παρακάμψουμε τις άλλες εισόδους της πόλης και να φτάσουμε στο τέλος του δρόμου, εκεί που πλέον οδηγεί στη Μάνη. Εμείς στρίβουμε δεξιά και πιάνουμε το νήμα της εξερεύνησης από την παραλία.

Ξεκινώντας από την παραλία

Αυτά που βλέπουμε πρώτα είναι μερικά μεγάλα ξενοδοχεία της πόλης τα οποία έχουν την καλύτερη θέα στη θάλασσα και είναι και μία ανάσα από την πόλη. Κάνοντας την ίδια διαδρομή, εδώ στον παραλιακό δρόμο της Καλαμάτας, στην οδό Ναυαρίνου το καλοκαίρι, θα βρεθείτε μπροστά σε εκατοντάδες, μπορεί και χιλιάδες τουρίστες οι οποίοι καθημερινά βγαίνουν για να απολαύσουν τη θάλασσα και τον ήλιο. Όσο προχωράμε παραλιακά, τόσο περισσότερα είναι και τα μαγαζιά που συναντάμε. Η παραλία έχει συνολικό μήκος 2,5 χλμ. και στο τέλος της φτάνουμε στο σημείο που είναι το λιμάνι. Σήμερα τα πράγματα εδώ είναι πολύ πιο περιορισμένα καθώς έχει αλλάξει σημαντικά η οικονομία της περιοχής, ωστόσο κάποτε αποτέλεσε ένα από τα σημαντικότερα λιμάνια της χώρας. Γυρνώντας τον χρόνο πίσω, η περιοχή χαρακτηριζόταν από την σπουδαία παραγωγή γεωργικών προϊόντων. Σταφίδες, μέλι, κρασί, ελαιόλαδο, σύκα, και πολλά ακόμη, τα οποία έκαναν τους εμπόρους της εποχής να απαιτήσουν τη δημιουργία του λιμανιού. Η αρχική μελέτη έγινε το 1872, αλλά μέχρι την αποπεράτωση του έργου, μεσολάβησαν 30 χρόνια. Αμέσως ξεκίνησαν οι εξαγωγές, με αποτέλεσμα τα προϊόντα της πόλης να φτάνουν στη Μασσαλία, στην Τεργέστη, στην Κωνσταντινούπολη, καθώς και σε άλλα σημαντικά κέντρα της εποχής. Το λιμάνι αυτό έπαιξε και έναν ακόμη ρόλο, καθώς από εδώ έφευγαν υπερωκεάνια για την Αμερική, την περίοδο της μετανάστευσης. Στη συνέχεια της περιήγησής μας στην πόλη, θα βρεθούμε στη σύγχρονη μαρίνα, η οποία αποτελεί καταφύγιο για πολλά σκάφη που θέλουν να συνδυάσουν το Ιόνιο με το Αιγαίο.

Στον εμπορικό δρόμο, στην Αριστομένους

Αφήνοντας το παραλιακό μέτωπο, ανεβαίνουμε προς το κέντρο της πόλης αλλά πρώτα, αξίζει να κάνουμε μία στάση στο πάρκο σιδηροδρόμων, το οποίο κατά κάποιο τρόπο μπορούμε να πούμε ότι αποτελεί και φυσική προέκταση της κεντρικής οδού της πόλης, της Αριστομένους. Σε μία έκταση η οποία φτάνει τα 50 στρέμματα, μπορεί κανείς να κάνει μία βόλτα στις πλατφόρμες επιβίβασης, στο κτίριο του σταθμού, στην ατμάμαξα αλλά και σε διάφορα άλλα σημεία που σχετίζονται με την λειτουργία του τρένου. Είναι πραγματικά μία ήρεμη και όμορφη βόλτα που αξίζει να την κάνετε όταν βρεθείτε στην πόλη.

Συνεχίζοντας την άνοδο στην οδό Αριστομένους, φτάνουμε στο εμπορικό κέντρο της πόλης. Η Καλαμάτα, είναι ζωντανή πόλη, έχει πολλές επιλογές, σύγχρονα μαγαζιά και ένα ιδανικό μείγμα και συνδυασμό εμπορικών καταστημάτων, εστιατορίων και καφέ. Η Αριστομένους, αποτελεί έναν από τους μεγαλύτερους δρόμους της πόλης, και η οποία κατασκευάστηκε το 1871, αρχικά για να συνδέει την παραλία με αυτό που σήμερα ονομάζουμε ιστορικό κέντρο της πόλης. Περπατάμε στην πόλη, βλέπουμε όμορφα και περιποιημένα μαγαζιά, καθώς και στο βόρειο τμήμα της πλατείας, Βασιλέως Γεωργίου, το έργο Ελευθερία, που αποτελείται από προτομές ηρώων της ελληνικής επανάστασης. Σε κάποιες φάσεις και πριν ακόμη φτάσουμε στο ιστορικό κέντρο, μπαίνουμε σε κάθετα στενάκια, όπου στο καθένα από αυτά θα βρείτε μικρά διαμαντάκια, όπως ένα παλιό κουρείο, ένα μαγειρείο, ένα καφενείο που μένει αναλλοίωτο στο χρόνο. Κάντε τέτοιες μικρές παρακάμψεις, καθώς αξίζει τον κόπο να είστε εσείς αυτοί που θα ανακαλύψετε την αληθινή ιστορία αυτής της πόλης, η οποία το 1986, υπέστη μία από τις πιο βίαιες αλλαγές, αυτή ενός μεγάλου σεισμού που άλλαξε το μεγαλύτερο μέρος της πόλης.

 

 

Τα κτίρια στολίδια της πόλης

Έχουμε φτάσει μπροστά στο νεοκλασικό κτίριο του παλιού δημαρχείου, το οποίο αποτελεί ένα αληθινό στολίδι για την πόλη. Είναι χτισμένο την δεκαετία του 1890 και ανήκε σε έναν μεγαλέμπορό της εποχής, τον Καλαματιανό Παναγιώτη Ψάλτη. Είναι διώροφο, με ξύλινη στέγη και κεραμίδια και ξεχωρίζει για τις βορειοϊταλικές επιδράσεις.

Πέντε λεπτά ακόμη περπάτημα και είμαστε ήδη στο λεγόμενο ιστορικό κέντρο της πόλης. Πρώτη στάση η εμβληματική εκκλησία των Αγίων Αποστόλων, η οποία αποτελεί σύμβολο του Αγώνα για την ελευθερία, καθώς εδώ οι οπλαρχηγοί, παρακολούθησαν την πανηγυρική δοξολογία στις 23 Μαρτίου του 1821. Ο πυρήνας του ναού, είναι βυζαντινός, και η κατασκευή του χρονολογείται στον 12ο αι. Στο εσωτερικό του, διακρίνονται τοιχογραφίες που χρονολογούνται στον 16ο και 17ο αι. ενώ στο πέρασμα των ετών, έχουν γίνει διάφορες προσθήκες και αλλαγές στο κεντρικό κτίριο. Ειδικότερα στα χρόνια της Β’ Ενετοκρατίας, περίπου στο 1700, στα δυτικά του αρχικού ναού προστέθηκε μία νέα πτέρυγα. Στο σεισμό του 1986, ο ναός υπέστη σοβαρές ζημιές, ενώ σήμερα τον βλέπουμε σε πλήρη αποκατάσταση.

Στο επίκεντρο της διασκέδασης

Η πλατεία στην οποία βρίσκεται και ο ναός ονομάζεται 23ης Μαρτίου και κάθε βράδυ γίνεται σημείο συνάντησης και αφετηρία διασκέδασης. Εδώ βρίσκεται το εμβληματικό στέκι «Ο Τζίμης» που σερβίρει ίσως και το πιο νόστιμο σουβλάκι της πόλης, ενώ λίγα στενά παραπάνω, σταματάμε στο οινοπαντοπωλείο Χρυσομάλλη, ένα από τα πιο ιστορικά μαγαζιά της πόλης, στην οδό Υπαπαντής. Ξεκίνησε τη λειτουργία του το 1958, και αρχικά λειτούργησε ως μπακάλικο, αλλά πολύ γρήγορα μετατράπηκε σε οινοπαντοπωλείο – ταβέρνα. Γρήγορα μετατρέπεται σε σημείο συνάντησης μουσικών, ηθοποιών ανθρώπων της τέχνης και την ίδια στιγμή είναι φιλικό και φιλόξενο για όλους. Σήμερα πλέον βρίσκεται στην τρίτη εποχή του, λειτουργώντας ως ένα σύγχρονο εστιατόριο, μεζεδοπωλείο, αλλά και παντοπωλείο. Προσεγμένες γεύσεις, όμορφος χώρος και όταν ο καιρός φτιάχνει μία καταπληκτική πίσω αυλή με μία τεράστια λεμονιά.

Στην Υπαπαντή και στο Κάστρο

Λίγα μέτρα παραπάνω, βλέπουμε την μητροπολιτικό ναό της Υπαπαντής, ο οποίος  ξεκίνησε να κατασκευάζεται το 1860 και ολοκληρώθηκε το 1873. Λέγεται ότι η εικόνα της Παναγίας, είναι έργο του Ευαγγελιστή Λουκά, η οποία προέρχεται από την Κωνσταντινούπολη και έφτασε στην Καλαμάτα μέσω θαλάσσης. Πίσω από την εκκλησία, βρίσκεται το περίφημο κάστρο της πόλης, το οποίο σύμφωνα με τον μύθο κατασκεύασε ο ήρωας Φάρις, δίνοντας μάλιστα και το όνομα Φαραί, που ήταν το αρχαίο όνομα της Καλαμάτας. Σε σχέση με το κάστρο, έγινε μία εκτεταμένη ανακατασκευή από έναν φράγκο πρίγκιπα τον 13ο αι του έδωσε κατά την κύριο λόγο την σημερινή του μορφή. Περνώντας από διάφορες ιστορικές φάσεις, τον 19ο αι. βρίσκεται σε παρακμή, ενώ το 1825 ο στρατός του Ιμπραήμ, του προξενεί μεγάλες καταστροφές.

 

Ένα ταξίδι αλλιώτικο στη Μεσσηνία

Κάποτε φάνταζε outsider. Κάποτε δεν συμπεριλαμβανόταν σε κανένα τουριστικό σχέδιο. Σήμερα είναι προορισμός. Η Μεσσηνία κατάφερε τα τελευταία χρόνια, με αφετηρία την μεγάλη τουριστική επένδυση της Costa Navarino, να εισέλθει στους τουριστικούς προορισμούς που φιγουράρουν στους μεγαλύτερους τουριστικούς οργανισμούς του πλανήτη. Λέγοντας Μεσσηνία, κατά κύριο λόγο τα διεθνή γραφεία αναφέρονται στην Καλαμάτα και στην περιοχή της Πύλου, όπου βρίσκονται οι μεγάλες ξενοδοχειακές εγκαταστάσεις. Κάνοντας ωστόσο ένα βήμα πιο πέρα, αυτό που θα μπορούσαμε να αναφέρουμε ως off the beaten track προορισμό, συναντάμε πανέμορφα χωριά, όμορφες παραλίες, καταρράκτες, νόστιμα φαγητά. Όλα αυτά μαζί, δημιουργούν ένα νέο τουριστικό πακέτο, μία νέα οπτική στις διακοπές μας. Σήμερα θα κάνουμε ένα ταξίδι, σε αυτή την άγνωστη – για κάποιους –  Μεσσηνία, η οποία καταφέρνει να αποκτά ολοένα και περισσότερους λάτρεις.

 

Στη Νέδα και τα χωριά της ορεινής Τριφυλίας

Πρώτη μας στάση η Νέδα, το μοναδικό θηλυκό ποτάμι της χώρας, το οποίο σε ένα μεγάλο μέρος του, αποτελεί το φυσικό σύνορο ανάμεσα στους νομούς Μεσσηνία και Ηλεία. Ανεβαίνουμε στα ορεινά χωριά της Τριφυλίας, στην Αγαλιανή, στο Σιδηρόκαστρο, φτάνουμε στην είσοδο της Αυλώνας και κατευθυνόμαστε προς τα Πλατάνια. Κάνουμε μία σύντομη στάση στον πέτρινο πύργο του Μπάρμπα Αλέκου, όπου η θέα φτάνει μέχρι τη θάλασσα και στη συνέχεια αρχίζουμε την κατάβαση. Η διαδρομή αυτή, θα μας φέρει μπροστά σε ένα μοναδικής ομορφιάς φαράγγι, όπου αφήνοντας το αυτοκίνητο και περπατώντας περίπου 15 λεπτά στο μονοπάτι που ξεκινάει από το parking, θα απολαύσουμε το θέαμα ενός τεράστιου καταρράκτη ο οποίος δημιουργεί μία φυσική πισίνα. Τους καλοκαιρινούς μήνες, δεν είναι λίγοι εκείνοι που απολαμβάνουν το μπάνιο τους στα παγωμένα νερά.

Παίρνοντας τον δρόμο της επιστροφής, αξίζει μία στάση στην Αυλώνα, όπου η χαρακτηριστική πλακόστρωτη στρογγυλή της πλατεία, με την εκκλησία και το καφενείο παρομοιάζει με θεατρικό σκηνικό, βγαλμένο από άλλες εποχές. Ο οικισμός, έχει ιστορία που ξεκινάει από τον 16ο αι. με το αρχικό του όνομα να είναι Καραμούσταφα. Ο αρχαίος οικισμός Αυλών, στον οποίο οφείλει το σύγχρονο όνομά του, τοποθετείται αρκετά πιο δυτικά, κοντά στη θάλασσα και συγκεκριμένα στην περιοχή Βουνάκι.

Λίγο χιλιόμετρα πιο δυτικά, κάνουμε μία στάση στο Σιδηρόκαστρο, το οποίο αποτέλεσε ισχυρό φρούριο πιθανώς ακόμη και από την Βυζαντινή περίοδο. Το χωριό είναι χτισμένο αμφιθεατρικά και έπαιξε σημαντικό ρόλο στις προεπαναστατικές συγκρούσεις και την επανάσταση του 1821.

 

Στα παραλιακά

Παίρνοντας τον δρόμο προς τη θάλασσα, φτάνουμε στις πανέμορφες παραλίες με την χρυσή αμμουδιά της Ελαίας και του Αγιαννάκη. Περπατάμε στο παράκτιο δάσος της μαύρης Πεύκης αλλά και κατά μήκος της ακτής, που το καλοκαίρι γίνεται σημείο συνάντησης κατασκηνωτών.

Στις Μυκήνες της Δυτικής Πελοποννήσου

Κατευθυνόμαστε προς την Κυπαρισσία, αφού όμως πρώτα κάνουμε μία μικρή παράκαμψη προς τον αρχαιολογικό χώρο της Περιστεριάς, ο οποίος είναι χαρακτηρισμένος και ως «Μυκήνες» της Δυτικής Πελοποννήσου. Στην περιοχή συναντάμε θολωτούς τάφους που ανακαλύφθηκαν το 1960, ενώ αποτέλεσε πολύ σημαντικό αστικό διοικητικό κέντρο των αρχών της Μυκηναϊκής Εποχής. Πολύ κοντά στον αρχαιολογικό χώρο, και με περπάτημα σχεδόν 30 λεπτών, από το μονοπάτι που ξεκινάει δίπλα από την είσοδο του αρχαιολογικού, φτάνουμε στον Αρκαδικό ποταμό, και σε ένα μοναδικής ομορφιάς σπήλαιο με σταλακτίτες.

 

Στην Κυπαρισσία

Στην Κυπαρισσία, ξεκινάμε από τον παραδοσιακό διατηρητέο οικισμό, την Άνω Πόλη, όπου επισκεπτόμαστε το Βυζαντινό Κάστρο, αλλά και τα καλντερίμια της πόλης, βλέποντας τις ολάνθιστες αυλές και τα παραδοσιακά σπίτια. Περπατάμε στον κεντρικό πεζόδρομο της Άνω Πόλης, ο οποίος έχει ανανεωθεί πρόσφατα και φιλοξενεί πολλά μαγαζιά, όπως μικρά εστιατόρια και μεζεδοπωλεία, βρισκόμαστε μπροστά στα ερείπια του οθωμανικού χαμάμ στα ανατολικά του Κάστρου και ανεβαίνουμε τα σκαλοπάτια που μας οδηγούν στον ναό της Αγίας Τριάδας. Από τον περίβολο, απολαμβάνουμε τη θέα, προς τον Κυπαρισσιακό κόλπο, ενώ αν ο χρόνος το επιτρέπει προτείνουμε να δείτε από εδώ το ηλιοβασίλεμα.

Κατεβαίνοντας στο σύγχρονο τμήμα της πόλης, κάνουμε μία βόλτα στην κεντρική πλατεία που φιλοξενεί όμορφα και περιποιημένα σύγχρονα καφέ, περνάμε από το χαρακτηριστικό κτίριο του σιδηροδρομικού σταθμού και κατεβαίνουμε προς την παραλία της πόλης, τον Αη Λαγούδη.

Εξερευνώντας τα μονοπάτια του Μαινάλου

Μία περιοχή ορεινή, με πλούσια φύση, ποτάμια, ρυάκια, ελατοδάση και σημεία φυσικού ενδιαφέροντος. Κινούμαστε στην περιοχή του Δυτικού Μαινάλου, στα βουνά της Γορτυνίας και στη χαράδρα του Λούσιου ποταμού, ο οποίος ξεχωρίζει για την πλούσια βλάστηση και τις ωραίες εικόνες. Πανέμορφα συντηρημένα μονοπάτια, ένα πλήρες δίκτυο ικανό να ικανοποιήσει κάθε περιπατητή, ανάλογα με το επίπεδο της φυσικής του κατάστασης. Εδώ συναντάμε τα σημαντικά μοναστήρια Φιλοσόφου, αλλά και του Αγίου Ιωάννη του Προδρόμου, τα οποία η κατασκευή τους, εντάσσεται στην περίοδο των Βυζαντινών χρόνων, το μουσείο υδροκίνησης, αλλά και πολλά ακόμη ενδιαφέροντα σημεία. Το μονοπάτι του Μαινάλου όπως είναι γνωστό, έχει συνολικό μήκος 75 χλμ. και διασχίζει τη Στεμνίτσα, τη Δημητσάνα, το Ζιγοβίστι, την Ελάτη, τη Βυτίνα, το Βαλτεσινίκο και πολλούς ακόμη μικρότερους οικισμούς που δίνουν χρώμα και δημιουργούν γραφικές εικόνες.

Από τη Στεμνίτσα στη Δημητσάνα

Το χωριό των αργυροχρυσοχόων, η Στεμνίτσα, αποτελεί την αφετηρία για ένα βασικό μονοπάτι αλλά και το σημείο συνάντησης αρκετών ακόμη. Ακολουθώντας τη διαδρομή προς τη Δημητσάνα, αφήνουμε πίσω μας τον οικισμό και κινούμαστε στον χωματόδρομο που περνάει από την πλαγιά, κάτω από τον ασφάλτινο δρόμο που συνδέει τη Στεμνίτσα με την Δημητσάνα. Πολύ κοντά στην εκκλησία του Αγίου Νικολάου, μία πινακίδα μας οδηγεί σε μονοπάτι, το οποίο αποτελεί και τον παλιό δρόμο για τη μονή Προδρόμου. Η διαδρομή είναι ξεκάθαρη και σε κάποια σημεία θα διακρίνετε ότι είναι χτισμένο, ενώ παράλληλα θα δείτε αριστερά και δεξιά, ανάλογα και με την εποχή, καλλιέργειες ντόπιων. Για ένα μικρό διάστημα περπατάμε ξανά στην άσφαλτο, μέχρι την Μεταμόρφωση Σωτήρα, και εκεί βλέπουμε τη θέα του φαραγγιού και τις πέτρινες κρήνες. Μπαίνουμε στο καλντερίμι που θα μας οδηγήσει στη Μονή Προδρόμου, αφού πρώτα περάσουμε τη χαράδρα.
Περνάμε το ποτάμι με την τσιμεντένια γέφυρα Φιλοσόφου, και ανηφορίζουμε μέχρι την Παλιά Μονή Φιλοσόφου και μετά στη Νέα Μονή Φιλοσόφου. Ο παλιός δρόμος που παλιά περνούσαν τα άλογα, θα μας οδηγήσει στο Γεφύρι της Μονόπορης. Ανεβαίνουμε προς το Παλιοχώρι, και πριν φτάσουμε στο χωριό κατευθυνόμαστε προς το Μουσείο Υδροκίνησης. Στη συνέχεια, φτάνουμε στα καλοδιατηρημένα καλντερίμια στην καρδιά της Δημητσάνας.

 

Από τη Δημητσάνα στο Ζυγοβίστι

Η διαδρομή αυτή, η οποία ξεκινάει από τη Δημητσάνα, περνάει από το Λούσιο στις παρυφές του ελατοδάσους και καταλήγει στο Ζυγοβίστι. Βγαίνουμε από τον οικισμό και μέσω ενός μονοπατιού ανηφορίζουμε ομαλά, και συναντάμε τον δρόμο και την εκκλησία της Αγίας Παρασκευής. Απολαμβάνουμε τη θέα προς το Λούσιο, αλλά και τους οικισμούς Παλιοχώρι και Ζάτουνα. Μέσα από μονοπάτια και χωματόδρομους, φτάνουμε στο ιστορικό και στενά συνδεδεμένο με τα πρόσωπα της Επανάστασης του `21 στο Ζυγοβίστι.

Από το Ζυγοβίστι στην Ελάτη

Φεύγοντας από το Ζυγοβίστι, περνάμε από την εκκλησία του Αγίου Ιωάννη και την Πίσω Βρύση. Από εκεί ξεκινάει το μονοπάτι που οδηγεί στο Χωράφι του Παπά, όπου βρίσκεται το ξωκλήσι του Αγίου Γεωργίου. Μέχρι τις Ασόβες, περπατάμε σε ένα μικρό δρόμο μέχρι την Πηγή Μπουρνιάδες.

Ακολουθούμε την μέτριας δυσκολίας ανηφόρα και στην συνέχεια κατηφορίζουμε

στη Λάκκα Κοσκίτσα. Ένας συνδυασμός από δρομάκια και μονοπάτια θα περάσουμε από τη σπηλιά του Λύγκου και την πηγή Μπουρμπουλίστρα και θα φτάσουμε στην Βρύση Παλιοχώρι. Περνάμε δίπλα στην ωραία εκκλησία της Ζωοδόχου Πηγής και συνεχίζουμε σε πολύ καλό μονοπάτι μέχρι την Ελάτη.

Η κουζίνα του Χειμώνα: Γουρουνοπούλες, Σύγκλινα και ζυμαρικά η ιστορία και η νοστιμιά τους

Μία κρύα ημέρα στο πλάι μίας ξυλόσομπας. Ένα ζεστό πιάτο με μία θρεπτική σούπα, μία συνταγή που μπορεί να κρύβει μέσα της όλη τη γεύση και την αλήθεια ενός τόπου. Η παραδοσιακή γουρνοπούλα της Μεσσηνίας, το χοιρινό παστό, οι γλυκιές δίπλες, τα όσπρια, τα λαχανικά. Μία λεπτή γευστική ισορροπία, που κινείται σε αρμονία με τα χαρακτηριστικά του τόπου, με τις συνήθειες των ανθρώπων αλλά και τις ανάγκες τους. Ταξιδεύουμε στην Πελοπόννησο στην καρδιά του χειμώνα, και επιλέγουμε να δοκιμάσουμε αυτά τα τοπικά προϊόντα, προσπαθούμε να διερευνήσουμε τις αναφορές στις δικές μας γευστικές μνήμες και δημιουργούμε εμπειρίες που θα πάρουμε μαζί μας.

 

Η νόστιμη γουρνοπούλα

Πρώτη μας στάση σε αυτή την γευστική διαδρομή είναι η Μεσσηνία, αλλά και η Νότια Πελοπόννησος γενικότερα με την χαρακτηριστική γουρνοπούλα. Πρόκειται για ένα εμβληματικό φαγητό της περιοχής, το οποίο μάλιστα έχει τις ρίζες τους στην περίοδο της Τουρκοκρατίας. Το γεγονός ότι οι Μουσουλμάνοι δεν καταναλώνουν χοιρινό, άφηνε στους κατοίκους περιοχής αυτή τη δυνατότητα, χωρίς να τους το κατάσχουν. Ειδικότερα στη Μεσσήνη, τα ζώα εκείνη την εποχή, κυκλοφορούσαν ακόμη και ελεύθερα στους δρόμους, μέχρι περίπου στο 1920, οπότε και αυτό απαγορεύτηκε.

Η εμβληματική σφέλα

Παραμένουμε στην περιοχή, Μεσσηνία και Λακωνία, και δοκιμάζουμε ένα τυρί ορόσημο όπως είναι η σφέλα. Πρόκειται για ένα ημίσκληρο τυρί το οποίο συντηρείται μέσα άλμη, είναι ΠΟΠ, και φτιάχνεται από μείγμα γίδινου και πρόβειου γάλακτος. Είναι πιο σκληρό από τη γνωστή μας φέτα και εμείς το απολαμβάνουμε με φρέσκο εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο, προζυμένιο ζυμωτό ψωμί, και ελιές Καλαμών. Το ίδιο τυρί έχει πολύ ενδιαφέρον να το χρησιμοποιήσει κανείς για να φτιάξει σαγανάκι, καθώς διατηρεί τη συνοχή και αναδεικνύεται σε ιδανικό μεζέ.

 

Δίπλες και λαλάγγια

Οι δίπλες είναι το χαρακτηριστικό γλυκό των γάμων και ένα από τα πιο γνωστά και διαδεδομένα επιδόρπια της Μεσσηνίας. Φτιάχνεται με ζύμη η οποία αφού γίνει ένα πολύ λεπτό φύλλο, τηγανίζεται σε πολύ ζεστό λάδι, και η ζύμη περιστρέφεται ώστε να γίνει σαν ρολό. Στη συνέχεια μελώνεται και πασπαλίζεται με καρύδι. Αντίστοιχα, βρίσκουμε και τα λαλάγγια τα οποία φτιάχνονται με το ίδιο ζυμάρι το οποίο πριν τηγανιστεί το φτιάχνουν σαν ένα μακαρόνι, το οποίο το διπλώνουν φτιάχνοντας ένα μικρό στρογγυλό σχέδιο.

Το σύγκλινο και το παστό

Το σύγκλινο παρασκευάζεται από χοιρινό κρέας το οποίο παστώνεται και στη συνέχεια καπνίζετε με διάφορα αρωματικά. Το αλλαντικό αυτό, συντηρείται μέσα σε ελαιόλαδο και παραδοσιακά μέσα σε πήλινες στάμνες. Σε κάποια άλλα μέρη της Νοτιοδυτικής Μεσσηνίας φτιάχνουν το παστό, το οποίο επίσης φτιάχνεται με χοιρινό κρέας το οποίο αφού το βράσουν, το αφήνουν για μερικές ημέρες στο αλάτι και στη συνέχεια το τηγανίζουν. Το τοποθετούν σε σκεύη μαζί με λίπος, ώς το καλύτερο συντηρητικό του. Και το σύγκλινο αλλά και το παστό, αποτελούν ιδανικό μεζέ για ούζο, αλλά και υλικό για ομελέτες. Επίσης, υπάρχουν συνταγές λαδερών, όπως για παράδειγμα στα φασολάκια που όταν το φαγητό κοντεύει να ετοιμαστεί, προσθέτουν κομμάτια κρέατος.

 

Νεμέα: Σεργιάνι στα οινοποιεία και το μεγαλύτερο αμπελώνα της Ελλάδας

Πρόκειται για τη μεγαλύτερη αμπελουργική ζώνη της χώρας. Παράγει κόκκινα κρασιά και σχεδόν αποκλειστικά Αγιωργίτικο, η οποία είναι μία από τις πιο σημαντικές ελληνικές ερυθρές ποικιλίες. Είμαστε στη Νεμέα, 115 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά από την Αθήνα, σε μία περιοχή που την περιβάλλουν μύθοι και παραδόσεις. Θα έχετε ακούσει τον άθλο του Ηρακλή, με το λιοντάρι της Νεμέας, το οποίο λυμαινόταν την περιοχή, αλλά και για τον βασιλιά Φλία, γιο του θεού Διόνυσου, ο οποίος ίδρυσε πόλη με το όνομα Φλιασία, που βρισκόταν στην περιοχή της σημερινής Νεμέας. Σε αυτόν μάλιστα ο Διόνυσος, στο θνητό γιό του, ο μύθος λέει ότι έκανε δώρο το κλήμα και έτσι σήμερα έχουμε αυτή την τεράστια έκταση που φτάνει τα 25 χιλ. στρέμματα να καλλιεργούνται με αμπέλια. Η προέλευση του ονόματος της ποικιλίας, Αγιωργίτικο, προέρχεται από το γεγονός ότι στη βυζαντινή περίοδο, η Νεμέα ονομαζόταν Άγιος Γεώργιος παίρνοντας το όνομα αυτό από την ομώνυμη βυζαντινή εκκλησία της περιοχής. Στο κείμενο που ακολουθεί, κάνουμε ένα ταξίδι σε μερικά από τα πιο ενδιαφέροντα οινοποιεία της περιοχής.

 

Στάση στα οινοποιεία

Πρώτη στάση στο οινοποιείο Παλυβού το οποίο διαθέτει έναν από τους δύο μεγαλύτερους αμπελώνες της Νεμέας με έκταση που φτάνει σχεδόν τα 300 στρέμματα. Η διαδρομή του σύγχρονου οινοποιείου ξεκινάει το 1995, και όλα αυτά τα χρόνια η οικογένεια Παλυβού παράγει κρασιά ποιοτικά και καινοτόμα. Είναι αυτός ο συνδυασμός του μικροκλίματος του κάθε αμπελώνα, που μπορεί να ορίζεται από την τοπογραφία, τις καιρικές συνθήκες, αλλά και οι επιστημονικές γνώσεις που δημιουργούν ένα ποιοτικό κρασί. Μία ανάσα από το οινοποιείο, βρίσκεται το ναός του Δία, αλλά και το αρχαίο στάδιο, όπου διεξάγονταν τα Νέμεα.

Επόμενη στάση στο Κτήμα Σκούρα στην περιοχή Γυμνό της Νεμέας. Ένα σύγχρονο οινοποιείο φτιαγμένο για να υποδέχεται τους φίλους του κρασιού, ένα χώρος γευσιγνωσίας μοντέρνος, ιδανικός για τις πρώτες γουλιές και περιοδικές εκθέσεις τέχνης με θέματα εμπνευσμένα από το αμπέλι και το κρασί.

Αντίστοιχα, η Γαία με αφετηρία το 1994, εγκαθιστά δύο οινοποιεία, ένα στην Σαντορίνη και ένα στην περιοχή Κούτσι στη Νεμέα, καλύπτοντας έτσι, δύο από τις σημαντικότερες αμπελουργικές ζώνες της χώρας. Στόχος της εταιρείας είναι να  αναδείξει τις ποιοτικές γηγενείς ποικιλίες, του ελληνικού αμπελώνα. Ειδικότερα η Γαία διαθέτει αμπελώνα 70 στρεμμάτων στο Κούτσι όπου παράγεται το βραβευμένο και γνωστό σε διεθνές επίπεδο Κτήμα Γαίας.

Σε ένα άλλο εμβληματικό οινοποιείο της περιοχής, στο Κτήμα Semeli, το οποίο και βρίσκεται σε μία πανέμορφη τοποθεσία, στο Κούτσι Νεμέας, περιτριγυρισμένο από αμπέλια, δημιουργούνται κρασιά με αφετηρία το 2003. Ο αμπελώνας ξεπερνάει τα 1200 στρέμματα τα οποία βρίσκονται στη ζώνη ΠΟΠ Νεμέα, Μαντινεία, καθώς και σε άλλες περιοχές της Πελοποννήσου.



There are no comments

Add yours

Facebook